Tarhana çorbası, taht kurmuş soframıza
Nohut, fasulye uğramaz oldu mutfağımıza
Aylardır bir lokma et girmedi, kursağımıza
Duyun artık sesimizi, su mu kaçtı kulağınıza..?
Zeytin ekmektir, sofralarımızın has yemeği
Unuttuk artık biz, eti, pilavı, mısırı, keşkeği
Arar olduk, kara şimşek denen mercimeği
Umut ile doldurduk, ocağımızdaki tencereyi
Okula harçlıksız gönderdik, yine çocuğumuzu
Aylardır ödeyemedik, bakkala olan borcumuzu
Mahallede ki Manav, her gün keser yolumuzu
Belediye; su borcundan dolayı kesti suyumuzu
Çoluk çocuk dört gözle bekler, her ayın sonunu
Bakkal, manav her gün bekler, benim yolumu
Bu bir kader değil, hükümetlerin bize bir oyunu
Ne olur.! bitsin artık, şu asgari ücret sorunu
Fakiriz diye, kimse yüzümüze bile bakmıyor
Elektriklerimiz kesiliyor, sularımız akmıyor
Ödüyoruz ödüyoruz, borçlar; bir türlü bitmiyor
Verdiğiniz asgari ücret, boğazımıza bile yetmiyor
Kış geliyor, cebimizde yok odun, kömür parası
Çocuklarımızın ayağında kalmamış, ayakkabısı
Bu asgari ücretle, ne yapsın, evin zavallı babası
Kış; zengine tatil, eğlence, fakire gönül yarası
Kimisine asgari ücret, kimisine askeri ücret verdiniz
Bizler soğan ekmek yerken, sizler bal kaymak yediniz
Neden diye sorduğumuzda eşit işe, eşit ücret dediniz
Bizler köle gibi çalışırken, sizler bize emir verdiniz
Zenginlerin gözü doymadan, fakirlerin karnı doymaz
Birine asgari, diğerine askeri ücret, böyle adalet olmaz
Adaletin olmadığı bir yerde, huzur ve güven kalmaz
Unutmayın ki.. Bu dünya hiç kimseye baki kalmaz
İlyas ÇİLOĞLU
